Novi evropski fašizam

Piše ZORAN MILOŠEVIĆ

Fašizam se u Hrvatskoj popvampirio baš posle ulaska u Evropsku uniju, koja zvanično ima drugačiju ideologiju i sistem vrednosti

Hrvatska je protekle nedelje bila u centru pažnje medija iz Evropske unije, ali ne zbog antisrpske histerije, zaštite ćirilice ili proteranih Srba, već zbog referenduma o braku kao zajednice muškarca i žene, te istupa hrvatskog fudbalera i reprezentativca, Josipa Šimunčića, koga je Okružni sud u Zagrebu kaznio sa 25.000 kuna (4.400 dolara) za narušavanje javnog reda i mira i podsticanje međunacionalne mržnje. Hrvatski reprezentativac je posle pobede nad Islandom (2:0) na stadionu „Maksimir“ pozdravio gledaoce ustaškim pozdravom „Za dom spremni!“ izazvavši masovnu histeriju.

Evropski mediji su složno konstatovali da je Hrvatska podeljena na dva tabora, pri čemu su ljudi sa alternativnim seksualnim opredeljenjem žrtve, kao i Srbi. Suština je, navodi Ljubov Ljuljko za protal pravda.ru početkom decembra 2013. godine, da zaista postoji veliki rizik da se Hrvatska pod uticajem Evropske unije definitivno preusmeri ka fašističko-ustaškoj ideologiji i sistemu vrednosti.

 

HRVATSKI FAŠIZAM JOŠ ŽIVI Hrvatska je izbegla da se suoči sa odgovornošću za ispoljeni fašizam tokom Drugog svetskog rata, kao i za genocid nad Srbima, Jevrejima i Romima, jer je Crvena armija posle oslobađanja Beograda svoje napredovanje usmerila na sever, a ne na zapad. To je uzrokovalo da je Nezavisna Država Hrvatska (NDH) bila likvidirana ne od strane sovjetske armije, već od saveznika, koji nisu želeli da otkriju istinu o zločinima ustaša, pri čemu su ustaške vođe spasene od istog tog Zapada, te su potom umirali prirodnom smrću kao slobodni građani u Australiji, Južnoj Americi i SAD, piše Igor Makarov za portal nnm.me. Saveznici su jednostavno ostavili Hrvatsku unutar Jugoslavije, ne pitajući za njenu odgovornost za genocid, a žrtve ustaštva su pripisali neimenovanim fašistima ili Nemcima. Zato su Koncentracioni logor „Jasenovac“, kao i druga srpska stratišta, ostali nepoznati široj evropskoj javnosti.

Prema istraživanju Međunarodnog pokreta „Svet bez nacizma“, objavljenom na vlastitom portalu pod naslovom „Fašisti nastupaju“, broj pristalica fašizma raste u svim državama koje se graniče sa Rusijom. Najviše ga ima u pribaltičkim republikama (Litvanija, Estonija) zatim u Ukrajini, Moldaviji, Rumuniji, Mađarskoj, a u novije vreme i u Hrvatskoj. Kada se pogleda karta Evrope, jasno se vidi stvoreni fašistički front prema Rusiji. „Iznenađenje“ je povampirenje fašizma u Hrvatskoj i to baš posle ulaska u Evropsku uniju koja zvanično ima drugačiju ideologiju i sistem vrednosti. Deo analitičara to povezuje, između ostalog, sa rastom otpora Srba ulasku u NATO i EU, odnosno sa početkom izgradnje gasovoda „Južni tok“ i nagoveštajima da bi Srbija mogla vezati geopolitičku sudbinu za Rusiju. Time tumače i blagu reakciju Brisela na antisrpsku histeriju i pokušaj zabrane ćirilice u Hrvatskoj, čime udaraju na temelje istočnoslovenske kulture, dakle ne samo srpske, već i ruske, beloruske, bugarske, ukrajinske…

Prilikom pomenutog istraživanja, Međunarodni pokret „Svet bez nacizma“ je proučavao, pre svega, zakonodavstvo (da li je sposobno da se odupre obnovi fašizma; heroizaciji nemačkog nacionalsocijalizma i sledbenika Hitlera; masovnim okupljanjima neonacista; širenju međunacionalne mržnje, rasističkim ispadima, nasilju i teroru; neonacističkim grupama i partijama i progonima učesnika/partizana (veterana) antihitlerovske koalicije tokom Drugog svetskog rata. Na osnovu toga, pokret je uradio rangiranje država u kojima postoji opasnost od neofašizma: Litvanija, Ukrajina, Moldavija, Estonija, Rumunija, Mađarska, Finska, Poljska, Nemačka i Hrvatska.

[restrictedarea]

Kako piše list „Ruska Nemačka“, tokom poslednjih pet godina u Evropskoj uniji je, prema sprovedenim istraživanjima, zabeležen rast antisemitizma. Sociolozi su ispitali 5.800 Jevreja, građana Evropske unije (koji žive u Nemačkoj, Belgiji, Francuskoj, Mađarskoj, Italiji, Letoniji, Švedskoj i Velikoj Britaniji). U ovim državama živi 90 odsto Jevreja Unije. Rezultati su zapanjujući: 66 odsto Jevreja smatra da je antisemitizam veliki problem države u kojoj žive, a 76 odsto je izjavilo da se situacija poslednjih pet godina pogoršala. Svaki peti anketirani je izjavio da je lično bio napadnut poslednje godine, a napad većina (75 odsto) nije prijavila nikome, čak ni društvenim organizacijama koje se bave borbom protiv antisemitizma i ksenofobije. Na taj način, zvanični podaci o rastu fašizma i antisemitzma u EU ne odražavaju realno stanje jer je zapravo mnogo gore.

Prema mišljenju Borisa Špigelja, predsednika Međunarodnog pokreta „Svet bez nacizma“, a kako prenosi portal pokreta worldwithoutnazism.org, svetska ekonomska kriza, globalizacija, migracije i politička nestabilnost u nekim delovima sveta, te kriza ideologija u Istočnoj Evropi, doprinose obnovi savremenog nacizma. Mnogi naučnici, poput P. J. Rahšmira u knjizi „Poreklo fašizma“ objavljenoj 2006. godine, bavili su se pitanjem obnove fašizma u Evropi i pritom konstatovali: „Fašizam ne nailazi sa Istoka, već sa Zapada. Specifičnost današnjeg fašizma je da se pojavljuje u ‚liberalnoj‘ varijanti i koristi drugačije parole, ali pri svemu tome suštinu nije promenio“.

Što se tiče prilika u Hrvatskoj, jasno je da vlada ne kontroliše situaciju. Naime, prema pisanju medija, hrvatska socijaldemokratska vlada je, poput Francuske, htela da legalizuje istopolne brakove, zapisavši u Ustavu da brak nije obavezno zajednica muškarca i žene. Istovremeno, u školama je započeto sa „zdravstvenim“ obrazovanjem da bi se deci razjasnili istopolni brakovi. Tada je reagovala Rimokatolička crkva u Hrvata dajući inicijativu da se održi referendum u vezi sa definicijom braka. Vlada je na referendumu izgubila, a ova se rimokatolička tvorevina svrstala rame uz rame sa Poljacima (gde je početkom 2013. godine odbačen zakon o istopolnim brakovima). Na drugoj strani, Hrvatska je članica Evropske unije i u obavezi je da ispoveda politiku trpeljivosti. To znači da hrvatski referendum znači i političku bitku između vlade i stanovništva, koja stvara izuzetak za slične aktivnosti u Evropi.

Protiv tradicionalno shvaćenog braka na referendumu se izjasnilo 33 odsto  birača, pri čemu je posebno interesantan podatak kako su glasali Hrvati iz dijaspore (za istopolne brakove bilo je 73,26 a za tradicionalnu porodicu 26,21 odsto). Rezultat referenduma za vladu ima obavezujući karakter.

Predsednik Hrvatske Ivo Josipović je istakao da rezultati referenduma mogu Hrvatskoj doneti reputaciju netolerantne države, a prema mišljenju premijera Zorana Milanovića referendum stavlja pod upitnik pravo ljudi na toleranciju i izbor, alternativu. Bez toga se uvodi u život diskriminacija.

 

ČEKAJUĆI OSVETU BRISELSKE BIROKRATIJE Evropska unija zvanično nije komentarisala hrvatski referendum, ali će pre ili kasnije pokazati nezadovoljstvo Zagrebu, ističe Ana Filimonova, naučni saradnik Instituta za slavistiku Ruske akademije nauka. U Uniji, pored usvojenih zakona, primenjuju se i vladajuće norme i vrednosti koje nisu nigde zapisane, ali koje članice moraju da praktikuju. To je vrsta neoliberalne diktature koja dominira kako u ekonomiji i politici tako i u sferi duhovnih i kulturnih vrednosti. Na drugoj strani je rimokatolička ostrašćenost i verski fanatizam Hrvata, a u državi, prema procenama analitičara, ekonomija propada i ide ka recesiji po grčkom obrascu. Ona je dužna 47 milijardi dolara, koje propadajuća ekonomija ne može da vrati. U društvu se razvija apatija, umor i razdraženost, ali i mržnja prema Evropskoj uniji, koja se za sada kanališe prema potpuno nedužnim subjektima u hrvatskoj priči: seksualnim i nacionalnim manjinama. Ukoliko Brisel bude insistirao da se rezultati referenduma nekako zaobiđu, to ovakvi Hrvati ne mogu podneti, jer to doživljavaju kao mešanje u intimni život. To može voditi ka socijalnim protestima, čiji uzrok se ne nalazi u shvatanju braka.

Vlada Hrvatske je ovde nemoćna, jer u Uniji nema klasičnih nacionalno-državnih vlada. Pored toga, u EU ne dozvoljavaju da se govori o nacionalnim državama. U vlasti Unije su činovnici koji ne trpe da dele vlast. Na primer, u Evropskom parlamentu, ne znajući kriterijume i zasluge, važnim pitanjima bavi se Ketrin Ešton. Ko je ona i odakle je došla? Na kojim izborima je pobedila? Upravo što Unijom dominiraju neizabrani političari koji vladama nacionalnih država zabranjuju da imaju sopstvene političke ideje, njih na nacionalnom nivou politikolozi nazivaju „kartonskim“, jer ih čine ljudi koji ne donose nikakve važne odluke.

Treba znati da će Hrvatsku, zbog nepotčinjavanja ovoj logici, Brisel pre ili kasnije žestoko kazniti (javno ili tajno) pri čemu će nacionalna elita, ali i narod, biti u zaista teškom položaju. To će brzo dovesti do povećanja šovinističkih težnji i obnove fašizma ustaškog tipa, što je evidentno na hrvatskim stadionima, na koncertima nekih pevača, ali i u medijima. Pitanje je samo na koga će se ustremiti obnovljeni hrvatski fašizam, da li samo na gej populaciju? Drugi deo problema je što na zbivanja u Hrvatskoj gledaju i druge države članice EU, posebno Slovačka, gde takođe mediji ističu želju građana da se sprovede sličan referendum. A tamo je fašizam već delimično ušao u vlast. Naime, posle drugog kruga izbora za gubernatora banskobistričkog kraja pobedu je odneo neonacista Marian Kotleba, piše Viktor Dimiulin (3. 12. 2013.) za portal globalconflict.ru.

Sociološki posmatrano, u Slovačkoj, kao i u drugim državama koje uđu u EU, raste nezaposlenost (u nekim delovima države dostigla je 25 odsto za radno sposobno stanovništvo). Ono što Slovaci trenutno proizvode nema prođu na tržištu Unije, te  idu na rad u inostranstvo. Istovremeno, u Slovačku dolaze radnici iz još siromašnijih država Unije, što podstiče rast šovinizma. Slična situacija je i u Mađarskoj, Bugarskoj, Grčkoj, Češkoj, Rumuniji i Hrvatskoj. U svim ovim državama raste popularnost desničarskih i fašističkih partija. Situacija je takva da se deo analitičara pita ne pretvara li se EU u Četvrti Rajh?

Nemačka i neonacizam

Prema zvaničnim podacima nemačke policije, neonacisti su u ovoj državi od 1990. godine ubili 60 ljudi. Kritičari su optužili vladu Nemačke da nije adekvatno ocenila opasnost od ksenofobije u državi, ali i da je krila podatke od javnosti, piše 5. decembra 2013. godine portal russian.rt. Pored toga, nemačka policija nije rešila 3.300 ubistava izvršenih od 1990. do 2011. godine, a koje mediji dovode u vezu sa neonacistima, odnosno sa time da su motivisana rasnom netrpeljivošću. Lider partije Zelenih u parlamentu Nemačke Katrin-Gering Ekart je izjavila „da vlasti nepravilno ocenjuju stanje nasilja koje izvršavaju ultradesničari“. Predsednik Saveta za borbu protiv ksenofobije Amedau Antonio je optužio nemačke vlasti da kriju slučajeve rasizma i pozvao činovnike „da pogledaju činjenicama u lice“.

Prema portalu regions.ru (18. 11. 2013.) kancelarka Angela Merkel je, povodom pogroma Jevreja 9. novembra 1938. godine, medijima prenela da je zabrinuta pojavom antisemitizma u Nemačkoj. Ni danas nijedna jevrejska institucija u Nemačkoj ne može da postoji bez policijskog obezbeđenja. Navedeni podatak poznavaoce prilika u ovoj državi nije iznenadio i oni navode objavljena ovogodišnja istraživanja javnog mnjenja sprovedenog u Nemačkoj koja su pokazala da čak 20 odsto stanovnika ima antisemitističke poglede na svet.

Evropska unija ‒ Četvrti Rajh?

Marian Kotleba, bivši učitelj i šef desničarske partije Slovačko jedinstvo zalaže se za „izbavljenje države od Cigana, Jevreja i Mađara“. Aktivisti partije kreću se Slovačkom u nacističkim uniformama pozdravljajući se međusobno sa „Na straži!“ (pozdrav slovačkih fašista Glinkovske garde od 1940. godine). Sam Kotleba je više puta isticao da je simpatizer Hitlera, te da je oduševljen njegovim načinom rešavanja rasnog pitanja. Sada, kao gubernator, Kotleba tvrdi da će svoj program primeniti u praksi.

Sama Slovačka prvu „nezavisnost“ je stekla 1939. godine, kada je nacistička Nemačka preuredila Srednju Evropu. Do tada, ovom teritorijom su vladali Nemci, Mađari i Česi. Kada je posle Minhenskog sporazuma Slovačka stekla prvo autonomiju, a potom i nezavisnost (pod patronatom Nemačke) na vlast su došli šovinisti iz Slovačke narodne partije na čelu sa rimokatoličkim sveštenikom Jožefom Tisom. Odmah je zabranjena delatnost drugih političkih partija i objavljeno je da u Slovačkoj nema mesta ni za koga drugog osim za rimokatolike Slovake.  Prema ocenama istoričara, slovački rasni zakoni su bili žešći od nemačkih. „Dobri rimokatolik Tiso“ započeo je rešavanje jevrejskog pitanja u Slovačkoj tako što ih nije streljao, već im je prvo oduzeo imovinu, a potom deportovao iz države u logore u okruženju. Prema različitim ocenama, tokom Drugog svetskog rata iz Slovačke je deportovano između 60.000 i 80.000 Jevreja, od 90.000 koliko ih je ukupno bilo. Od deportovanih, spaslo se samo oko 800 ljudi.

Slovačka je takođe dala i dve divizije za Istočni front. Doduše, pripadnici ovih divizija su se masovno predavali Sovjetima.

Kada je Crvena armija počela oslobađanje Evrope, predsednik Slovačke Tiso je u proleće 1945. godine pobegao u Bavarsku gde su ga uhapsili Amerikanci i vratili u Čehoslovačku. Tu je osuđen na smrt vešanjem i kazna je izvršena. Tiso je dugo bio sinonim diskreditacije slovačke nezavisnosti, ali izbori u Banskoj Bistrici pokazuju da njegovo delo ipak živi.

[/restrictedarea]

4 komentara

  1. Srbin sam i o Hrvatskoj mislim sve sem lepog. Taj simuncic po meni nista lose nije rekao ,,za dom spremni,, oni svoju drzavu stvaraju i cuvaju. Za mene je vazno kako se mi Srbi odnosimo prema svojoj drzavi, sada a i kroz vekove unazad.

  2. Nije problem za dom spremi toje njihov pozdrav i sa njima živi. Problem smo mi Srbi što nismo verovali istini da nas Hrvati ne žele u njihovoj Hrvatskoj. Mismo verovali lažima Kralja Aleksandra i Komunističkoj partiji kojoj su Srbi verno služili i sad u Srbiji postoji komunistička partija i kiti se crvenom petokrakom. Hrvati su deo evropskog naci-fašizma toje istina. Gde
    smo mi Srbi kojoj interesnoj sferi pripadamo dali onima koji su nas ubijali vešali i krematorijima spaljivali ili treba da se samo
    okrenemo braći po krvi i veri Rusima.

  3. Naravno da treba da se okrenemo Rusiji i to sto prije

  4. Uvažena redakcijo, u ovom inače dobrom tekstu reč fašizam se loše upotrebljava. Ovde je zapravo reč o mračnom obliku totalitarizma nastalog na germanskom političkom tlu, koji je verno usvojen od strane rajhovskih satelitskih tvorevina, to je Nacizam. Fašizam je izvorno vezan za Musolinijevu Italiju i Frankovu Španiju i odlikovao ga je kult vladara i do izvesne mere klerikalni konzervativizam ali ne i rasne teorije i istrebljavanje čitavih naroda. Do pada Italije pod Rajh 1943. Jevreji su u njoj živeli kao relativno slobodni građani. Rasističku politiku Nacizma su sledili Hortijevi Honvedi, Ukrajinski frontovci Stepana Bandere, Francetićevi crni legionari i slični pokreti.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *