Tri godine rehabilitacije fašista

Kombinacijom pravnih smicalica i političke volje, vlast Viktora Orbana sistematski rehabilituje mađarske fašiste iz Drugog svetskog rata

ao u vremenu posle Velike depresije, opsesivno fokusiran na krizu evra i nezaposlenost, Stari kontinent bez reči posmatra kako ga sa svih strana zapljuskuju jeftini populizam, nacionalizam, rasizam, antisemitizam i, sve više, neonacizam. Evropska unija sve dalje je od vrednosti o kojima su maštali rodonačelnici evropskih integracija, Rober Šuman i Žan Mone.

AMNESTIJA ZLOČINA Potvrda takvog stanja stiže iz Mađarske. Proces uništavanja mađarske demokratije, otpočet pred očima Evrope dvotrećinski osvojenom pobedom desno-konzervativnog Saveza mladih demokrata (Fides) i Viktora Orbana 2010. godine, novi vrhunac dostiže iz meseca u mesec. Kao poslednji u ovom nizu šamara, predsednik Janoš Ader (raniji član Fidesa i evroparlamentarac) nevažećom je proglasio odluku Narodnog suda NR Mađarske iz 1945. godine kojom je nekadašnji pukovnik mađarske fašističke vojske Gustav Janj osuđen za ratne zločine i kriminal, oduzet mu je čin i otpušten je iz vojske. Šef države odluku je obrazložio time što su u narodnom Dekretu o Janjovoj osudi činjenice o njegovom učešću u ratnim zločinima (na osnovu kojih je proglašen krivim) bile – fiktivne, a time i protivzakonite!
U međuvremenu, s Aderovom dozvolom, uz vojne počasti sahranjena je Ilona Horti (devojačko Ilona Đulaji), žena najstarijeg sina fašističkog regenta Mikloša Hortija, Ištvana. Od Ilone Đulaji (95), koja je posle bekstva iz Budimpešte pred kraj Drugog svetskog rata, pa sve do smrti (18. aprila 2013) živela u Engleskoj, posle mise u budimpeštanskoj plebanijskoj crkvi, na sahrani u Kenderešu oprostio se i Peter Boroš (84), nekadašnji premijer Mađarske. Đulajieva je bila žestoki pobornik „velikomađarske“ ideje, jedan od koautora Hortijeve nacionalne platforme „krvi i tla“, predsednica mađarskog ogranka nemačkog udruženja „Tiha pomoć“ koje je finansijski i pravno pomagalo preživele mađarske naciste i njihove porodice u matici i rasejanju…
Ovom poslednjom odlukom predsednika Adera, vlast premijera Viktora Orbana ostaće upamćena po tome što je za tri godine svoje (druge) vladavine – rehabilitovala sve mađarske fašiste.
Evo i kratkog podsećanja.
[restrictedarea] Oslobađajuća presuda devedesetsedmogodišnjem nacisti Šandoru Kepiru (18. jula 2011), optuženom za smrt najmanje 1.200 Srba, Jevreja i Roma u poznatoj Novosadskoj raciji 1942. godine, bila je prva poražavajuća poruka da se, uprkos prikupljenim nepobitnim činjenicama, zločini i zločinci iz Drugog svetskog rata u Mađarskoj ne kažnjavaju. Budimpešta je ovom pravosudnom farsom amnestirala sve zločine koje je počinio mađarski fašistički okupator na teritoriji Republike Srbije! Završnom izjavom, da je „Kepiro oslobođen ne zato što eventualno nije počinio ratni zločin, već zbog nedostatka dokaza“, sudija Bela Varga poručio je Beogradu da je sud nepodoban za istorijske istine, i da se Srbi sa istorijom moraju suočiti na drugom mestu.
Druga farsa dogodila se tačno godinu dana kasnije. U elitnom budimskom 12. kvartu, u Đeri ulici, posle pune decenije i po tajnog i mirnog života u prestonici Mađarske, 18. jula 2012. uhapšen je fašista Smit (Laslo) Čatari (takođe devedesetsedmogodišnjak). Iako je jerusalimski Centar za hvatanje nacista „Simon Vizental“ Vrhovnom sudu Mađarske još 2006. dostavio kompletne dokaze, a u septembru 2011. i jednu od adresa (pošto ih je stalno menjao) najtraženijeg ratnog zločinca sa svoje liste, politička volja Fidesa da se Čatari u svojoj matičnoj zemlji proglasi osumnjičenim i nađe pred sudom je – „izostala“. Posao tužioca uradili su novinari; otkrio ga je reporter britanskog lista „San“. Čatarija je optužnica teretila da je, kao visoki oficir mađarske policije, imao ključnu ulogu u ekstradiciji 300 Jevreja iz slovačkog grada Košice (koji je tada bio pod mađarskom upravom) u logor „Kamenec-Podolsk“ u Ukrajini, gde su svi pobijeni u leto 1941. godine, ali i u deportovanju 15.700 Jevreja iz logora „Kaša“ (čiji je Laslo Čatari bio zapovednik) u „Aušvic“ 1944. godine.
Čatariju, međutim, Orbanov novi Ustav Mađarske (koji je stupio na snagu 1. januara 2012) – automatski je obrisao drugu optužnicu! Naime, ugrađivanjem u Ustav načela da je Mađarska 19. marta 1944. godine (kada su je Nemci zauzeli) izgubila svoju političku samostalnost (time i vojnu!) i da ju je tek 2. maja 1990. godine vratila (održani prvi višestranački parlamentarni izbori), Laslo Čatari institucionalno je amnestiran po drugoj optužnici. Istovremeno, iz Tužilaštva Mađarske poručili su i da je prva optužnica „na ledu“. Podvlače da bi „istraga slučaja koji se desio pre 73 godine, i to u oblasti koja je sada pod jurisdikcijom druge zemlje – bila necelishodna, jer bi potrajala godinama, a i obezbeđivanje izjava svedoka (ako ih uopšte živih i ima) bio bi vrlo težak zadatak…“ I na tom nečuvenom i krajnje nekorektnom saopštenju iz mađarskog Tužilaštva se i stalo. Do dana današnjeg nije se više u javnosti pojavila nijedna informacija o „predmetu Čatari“.
Slučaj treći. Sud u Pertu 15. avgusta 2012. oslobađa Čarlsa (Karolja) Zentaija, 90-godišnjeg Australijanca mađarskog porekla, optuženog za ratne zločine u Budimpešti tokom Drugog svetskog rata. Zentaji, koji je na ovaj kontinent pobegao iz Nemačke 1950. predstavljajući se kao izbeglica i promenivši ime u Čarls, osumnjičen je da je mučio i ubijao jevrejske tinejdžere u Budimpešti 1944. zato što nisu nosili Davidovu zvezdu da bi se identifikovali kao Židovi. Uhapšen je u Pertu 2005, pušten uz kauciju na slobodu 2009, a za prošlogodišnju odluku o njegovom amnestiranju Visoki sud Australije pozvao se na pravno obrazloženje koje mu je u maju 2012. dostavila administracija Viktora Orbana da „u vremenu u kojem se Zentaji optužuje za nedela protiv čovečnosti u mađarskom zakonodavstvu nije bilo krivičnog dela – ratni zločin“! To je dokaz, podvukli su iz Perta, da bi ga i Budimpešta oslobodila da je kojim slučajem Mađarskoj bio izručen. Zato i jeste na slobodi.

Trijanonsko jedinstvo
Ponovnim dolaskom Orbana na vlast posle osam godina, 4. jun 1920, kada je u palati Trijanon u Versaju potpisan Ugovor kojim je politički prestala da postoji tadašnja Ugarska, u Mađarskoj se obeležava kao novi državni praznik – Dan nacionalnog jedinstva Mađara!
Fides je 2011. na najviši nivo podigao i Dan mađarskog vojnika, objedinivši sećanje na mađarske honvede iz dva svetska rata, i za slavski datum je uzeo već sutrašnji dan posle „trijanonskog“ praznika – 5. jun.


ČLAN 7
Novi Ustav Mađarske amnestirao je i fašističkog regenta Mikloša Hortija za deportovanje više od 400.000 mađarskih Jevreja u logore smrti (po istom paragrafu kao i Zentaija, pošto u tadašnjem zakonodavstvu Mađarske nije postojala krivična kategorija – ratni zločin), a Horti je oslobođen krivice i za raciju u Novom Sadu, jer su iz Fidesa obrazložili da „akciju u Delvideku ili Južnim krajevima“ (kako Mađari i u ovom vremenu nazivaju Vojvodinu) – smatraju akcijom svoje regularne vojske u tadašnjoj državi!
I ne samo to. Fides je obnovio i dodelu priznanja „Korvinov lanac“ koji je ustanovio Mikloš Horti 11. oktobra 1930. u znak sećanja na Maćaša Hunjadija, a koje je prvi put dodeljeno u februaru 1931. u čast rođenja nekadašnjeg kralja. Dalji pravni nastavci antidemokratskog sistema Mikloša Hortija ugrađeni su i u preambulu novog Ustava Mađarske. Promenjeni su nazivi i na ustanovama državne uprave. Vraćeni su oni koji su bili korišćeni u Hortijevo vreme (najviši sud preinačen je u – Kuriju), a od 1. januara 2012. službeni naziv države je samo – Mađarska, a ne Republika Mađarska… U međuvremenu, na delu je sve raširenije veličanje Hortijevog kulta – javni park u Đemreu nadomak Budimpešte dobio je ime po njemu, u Bogoslovskoj školi Reformatske crkve u Debrecinu otkrivena je spomen-ploča Hortiju…
Drugi Orbanov saziv rehabilitovao je i dva ekstremistička mađarska pisca iz rumunske Transilvanije – Alberta Vaša, koji je bio pukovnik Hortijeve fašističke armade i za ratne zasluge odlikovan sa dva „gvozdena“ nacistička krsta, i Jožefa Njira, člana poslednjeg parlamentarnog saziva „njilaševaca“ (zloglasnih „Strelastih krstova“) u Šopronu, i do pred sam kraj Drugog svetskog rata člana vlade mađarskog fašiste Ferenca Salašija.
Mađarska u ovom trenutku Evropi može da posluži kao velika i očigledna opomena! Pitanja je puno. Dva su vrlo prioritetna, gotovo goruća. Zašto Brisel ne deluje u skladu sa članom 7 Ugovora EU, koji predviđa da u slučaju „potencijalnog kršenja zajedničkih vrednosti“ zemlja koja to učini može da izgubi pravo glasa u Evropskom savetu (a Orbanova Mađarska je davno prešla taj prag „kršenja“). I drugo, koliko će biti iskren naklon predsednika Janoša Adera nevinim srpskim žrtvama u čuruškom Memorijalnom centru „Topalov magacin“ u Srbiji (odavanje počasti, inače, odloženo je po treći put, prvobitno planirano u aprilu pomereno je za maj, a sada za kraj juna), kada je njegov stranački predsednik Viktor Orban i partija kojoj i sam pripada, Fides, rehabilitovala upravo te dželate iz redova svoje nacije koji su izvršili pogrom?
[/restrictedarea]

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *