Kult Mikloša Hortija

Piše Vlastimir Vujić

Kako Mađari prepravljaju istoriju i skrivaju nacističku prošlost svoje države

 

Pod Hortijevim vođstvom Mađarska se, kada je počela Hitlerova ekspanzija u srednjoj Evropi, stavila na stranu nacističke Nemačke i učestvovala u zločinačkom otimanju teritorija tadašnje Čehoslovačke, Rumunije, kao i Srbije

Viktor Orban i njegova ultradesničarska stranka Fides u sprovođenju svoje žestoke revizionističke politike otvorili su još jedan kolosek. Pored sve agresivnije borbe za nacionalno jedinstvo svih Mađara u kulturnom, jezičkom i teritorijalnom pogledu, počeli su bitku za prepravljanje istorije, umanjivanjem uloge svoje države u holokaustu, sakrivanjem činjenica o nacističkoj prošlosti Mađarske.

RATNI ZLOČINI HORTIJEVACA
Ugrađivanjem u novi Ustav (stupio na snagu 1. januara 2012) načela da je Mađarska 19. marta 1944. godine (kada su je Nemci zaposeli) izgubila svoju političku samostalnost i da ga je tek 2. maja 1990. godine vratila (održani prvi višestranački parlamentarni izbori), dvotrećinski vladajući Fides (koji je i pisao novi Osnovni zakon) – institucionalno je amnestirao fašističkog regenta Mikloša Hortija za počinjene zločine posle tog perioda i deportovanje 400.000 mađarskih Jevreja u koncentracione logore smrti (Horti posle nemačke „okupacije“ Mađarske nije smenjen, nego je dobio još tri zamenika, među kojima i premijera Ferenca Salašija, predsednika fašističke partije „Strelastog krsta“, koja je posle Salašijevog imenovanja počinila najbrutalnija zverstva nad nemađarima).

[restrictedarea]

Zločine Mikloša Hortija de Nađbanje (kako glasi njegovo puno ime sa plemićkim prediktom) kada se nalazio na čelu ultrareakcionarnih snaga koje su u krvi slomile revoluciju u Mađarskoj neposredno posle Prvog svetskog rata, Hortijevo gušenje poznate pobune mornara u Boki 1918. godine (tada je bio admiral i komandant Ratne mornarice Austrougarske), zločine njegovih okupacionih trupa u Srbiji (među kojima je najpoznatija „Racija“, kada su tokom januara 1942. pobijeni brojni građani Novog Sada i okoline, Srbi i Jevreji, ukupno između 1.300 i 2.000 osoba – trenutno vladajući u Mađarskoj smatraju akcijama svoje regularne vojske u tadašnjoj državi!? Zato nema ni reči da je u pitanju ratni zločin. Uostalom, kažu u Fidesu, Horti (i ako dugogodišnji Hitlerov ratni saveznik, počeo je da „taktizira“ kada je shvatio da će nacistička Nemačka biti poražena, uhapšen je oktobra 1944. i kraj Drugog svetskog rata dočekao je u zarobljeništvu u Bavarskoj, odakle su ga oslobodili američki vojnici), na kraju „Nirnberškog procesa“ oslobođen je svih sumnji!? Ne zbog, kako ističu u stranki Viktora Orbana, njegove duboke starosti ili kombinatorike sila pobednica – već zbog toga što nije bio kriv!?
I kult Mikloša Hortija, koji je ostatak života proveo u egzilu u Portugaliji, gde je i umro u letovalištu Eštoril 1957, a 1993. godine njegovi posmrtni ostaci preneti su i sahranjeni u rodni Kendereš u Mađarskoj – pod Orbanovom prizmom počeo je naglo da oživljava.

U ČAST FAŠISTIČKOG REGENTA
Da je analitičarima, običnim građanima i medijima koji nisu bliski vladi sadašnjeg desničarskog populiste na vlasti, stanje u Mađarskoj gotovo identično kao u vreme Hortijeve vladavine, podseća i novi Zakon o crkvama i verskim zajednicama koji je nametnuo potpunu klerikalizaciju države i pseudohrišćansku pobožnost mađarskih političara. Viktor Orban je pokazao da želi kompletno da obnovi sveto mađarsko „trojstvo“ – krst, krunu i naciju! Odvojenost crkve od države potpuno je nestala, a „vidljivost krune“ Sent Ištvana (koja podseća na nekadašnje zemlje krune i celovitost mađarstva čijim se zaštitnikom samoproglasio Orban, kao svojevremeno i Horti!) postala je jasna njenim ponovnim prebacivanjem iz „Nacionalnog muzeja“ u Parlament 2010. godine!
Fides je lane obnovio i dodelu priznanja „Korvinov lanac“ koji je ustanovio Mikloš Horti, 11. oktobra 1930. godine, u znak sećanja na Maćaša Hunjadija, a koje je prvi put dodeljeno u februaru 1931. u čast rođenja nekadašnjeg Ugarskog kralja. Posle decenije od pada prve Orbanove vlade, njegov drugi saziv pre desetak dana obnovio je Hortijevu zamisao i predsednik države Janoš Ader (Fides) dodelio je pet nagrada. Dobili su ih fizičar Žolt Bor, učitelj Ištvan Jelenič, dirigent Zoltan Kočiš, operska pevačica Eva Marton i akademik Silvester Vizi.
Dalji pravni nastavci antidemokratskog sistema Mikloša Hortija ugrađeni su i u preambulu novog Ustava Mađarske. Promenjeni su nazivi i na ustanovama državne uprave. Vraćeni su oni koji su bili korišćeni u Hortijevo vreme (na primer, Najviši sud preinačen je u – Kuriju). Najveći paradoks napravljen je, ipak, kod imena države. Od 1. januara ove godine, naime, službeni naziv joj je samo – Mađarska, a ne Republika Mađarska, iako je politički sistem i dalje ostao isti – republikanski. Uz to, 4. jun 1920, kada je u palati Trijanon u Versaju potpisan Ugovor kojim je politički prestala da postoji tadašnja Ugarska, drugim dolaskom Orbana na vlast (od pre dve godine) obeležava se kao državni praznik – Dan nacionalnog jedinstva Mađara.
U međuvremenu, u Mađarskoj je na delu sve raširenije veličanje Hortijevog kulta!? Javni park u Đemreu (nadomak Budimpešte) dobio je nedavno ime po njemu, pre dve i po nedelje otkrivena je i prva Hortijeva drvena bista u mestu Kereki (županija Šomođi), gradonačelnik Šesnaestog budimpeštanskog kvarta Peter Kovač i državni sekretar Krištof Satmari bili su krajem maja mecene dobrotvornog bala na kojem se prikupljao novac za izradu kolosalnog kipa Mikloša Hortija kako jaše na konju. Odmah zatim, u Bogoslovskoj školi protestantske Reformatske crkve (Kalvinističke) u Debrecinu, otkrivena je spomen-ploča Hortiju koju je osveštao glavni biskup te crkve u Mađarskoj (koja ima 1,6 miliona vernika te konfesije) – Gustav Bolcaj. Demokratska javnost Mađarske taj čin ocenila je kao još jednu tešku provokaciju i poniženje, ali brojni simpatizeri onoga što je oličavao Mikloš Horti (koji se na čelu zemlje nalazio od 1920. do 1944. godine) – erupcijom zadovoljstva pozdravili su otkrivanje spomen-ploče fašističkom regentu.
Koliko je povezana današnja Orbanova vlada sa nekadašnjom Hortijevom, govori i preambulum novog Ustava koji počinje sa – „Mi, članovi Skupštine Republike Mađarske, verujemo u to da je Bog vladar istorije, ali mi se isto tako trudimo da nit i puteve istorije shvatimo iz drugih izvora“.
„Ekspanzija Hortijeve renesanse, kojoj su put utabali Viktor Orban i Fides, ne znam gde će odvesti i dokle dovesti Mađarsku. Piše nam se crni scenario“, vrlo zabrinuto izjavila je pre nekoliko dana pred poslanicima u mađarskom Parlamentu Agneš Vadaji, član nove Demokratske koalicije koju je osnovao bivši premijer Ferenc Đurčanj.

_____________

Revizija istorije

Novi Nacionalni nastavni plan i program u osnovnim i srednjim školama u Mađarskoj (ali i za Mađare u regionu i dijaspori) u školskoj 2012-2013. godini, koji je Fides usvojio, prezentovaće krajnje subjektivne pokazatelje koji bacaju sasvim drugačije svetlo na dosadašnji tok istorije. Pored nove uloge Mikloša Hortija u udžbenicima istorije, potpuno drugačiji biće i predmetni časovi iz mađarskog jezika i književnosti. U obaveznu lektiru ubačena su dva ekstremistička mađarska pisca i velike antisemite iz rumunske Transilvanije – Albert Vaš i Jožef Njiro. Albert Vaš je bio potpukovnik Hortijeve fašističke vojske, a za ratne zasluge, između ostalih, odlikovan je i sa dva „gvozdena“ nacistička krsta. U Rumuniji je proglašen ratnim zločincem i u odsustvu osuđen na 20 godina, jer je bio nedostupan pravdi. Pobegao je 1944. godine u Nemačku, u kojoj se krio pod lažnim imenom, a 1952. emigrirao je u SAD – gde je u gradu Ejstoru 1998. umro. U mađarskom gradu Đeru poluvojna formacija – „Mađarska garda“ – dala je ime svom bataljonu po njemu, a u rumunskom Sekeljfeldu njihova tzv. deonica isto se tako zove.
Drugi mađarski književnik i pisac, oko čijeg se polaganja urne na rumunskoj teritoriji nedavno podigla velika buka je – Jožef Njiro. Rumunske vlasti bile su oštro protiv toga da se urna položi u njegovom rodnom gradu u Transilvaniji, kako njegov grob ne bi postao mesto hodočašća desnih ekstremista iz Mađarske i Evrope, jer Njiro je bio u Šopronu član poslednjeg parlamentarnog saziva „njilaševaca“ (zloglasnih „Strelastih krstova“) i do pred sam kraj Drugog svetskog rata član vlade fašiste Ferenca Salašija. Urna je ipak prokrijumčarena preko granice, u rodnom gradu Njiroa održan je pomen, a navodno samo troje ljudi zna gde je pepeo zaista završio.

[/restrictedarea]

2 komentara

  1. …. hvala za mali ‘fokus’ – na VITEZA ( doslovno) od Baia Mare (Nagybania) i na madjarske kalviniste ( rasirili se u Ugarskoj, za vreme turske okupacije ?!)… Inace, predvodnik tih ‘vitezova’ ( od 1977) je bio J. Arpad od Habsburga ?!… A ako je ‘Balaton” – zapravo Blatno (jezero), ako eliminisemo bar jedan samoglasnik – dobijamo Hrthy ?! A “th” moze da bude i “d” ?! I onda, dobijamo ‘hrdy’ a to znaci ‘gordi’ ( ponosan) ?!… Ako je, sama gordost dovela do pada sotone sa mesta arhangela, sta li tek cini, nejakim ljudskim bicima … Lukava (gorda) dusa sestra je – djavola ?!… Interesantna ‘preambula’ – da se sluzi dva ‘gospodara’ ?! Cudna “predestinacija” – valjalo bi je dataljnije anlizirati ?!

  2. Laži da unija Albanije. Kosova , Crne Gore i Makedonije nema za cilj stvaranje Velike Albanije ? ? ?Normalno da je jedini i prioritetni cilj baš stvaranje Velike Albanije na štetu pravoslavnih Makedonaca i Crnogoraca. Pogledajte kako uništavaju pravoslavnu Grčku, Bugarsku , Rumuniju bolje svakako savez pravoslavnih država , ali latini katolici su mudro odvojili Makedonce i Crnogorce da ih unište a ovi naivci to ne vide.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *